Zin

Zondag. Het was lang geleden dat de kleine vogel nog eens een weekendje bij oma was gaan logeren. We hadden de dag voor ons alleen. Een welverdiende rustdag met trage koffies, verse pistoletjes, de weekendkrant en sokken van geitenwol hoog in de lucht. Lekker droog, warm en knus opinies en karakterstudies lezen over bijvoorbeeld de klimaatspijbelaars. Opgekruld en spinnend in de zetel. Eerlijk? We hadden geen zin om ook maar ene poot te verzetten, laat staan een teen naar buiten te steken op deze gure winterdag.

Ware het niet dat binnenblijven vandaag helemaal geen optie was. In de doos die boterhammen, aan dat regenpak, om die sjalen, opblinken die trompetten, smeren die stembanden en HOP die trein op, weer naar Brussel voor een nieuwe klimaatmars!

Omdat:

We mee dragen.

We wel opdagen.

We ons best doen

en hoopvol zijn.

Onvermoeibaar.

Paraat.

Moedig.

Overtuigd.

We geloven dat het kan.

Een strak plan.

Met expertise en leiderschap.

Verantwoordelijkheidszin en wetenschap.

Het te laat is voor onzin.

Het zin heeft.

En zin geeft.

In de ijskoude, natte hoofdstad werden we heerlijk opgewarmd met de ongelofelijke samenhorigheid, strijdvaardigheid, overtuiging en hoop van meer dan 70.000 medemarcheerders. Jong, oud, grappig, ernstig, boos, swingend, vrolijk, toeterend, dansend, trommelend, zingend, gillend. WOEW! Wederom een oorverdovende, kleurrijke (geen politieke kleur) en ontroerende reuzestoet!

De vele creatieve slogans gingen over dingen als: meer beleid, minder ministers, struisvogels, landbouw, zwemmen, stikken, vlees, energie, economie, plastic, woekerende systemen, geld, rechtvaardigheid, veiligheid, verantwoordelijkheid, vissen en prei, fietsen, over vliegen door de lucht en vliegen door de Schau, over gezondheid, ijsberen en dinosaurussen, over een bol, over 5 na 12, over lucht, bos en water. Over de zon, de wind en de zee. Ja, er staat veel op het spel.

Met een volle batterij hernieuwbare energie, konden we op de terugweg naar het station, op onze plooifietsjes kennismaken met de Brusselse moordstrookjes en daarna rechtstaand reflecteren over de hipheid van ‘de eerste klas’ op de trein.

Beste politici, we eisen meer trage koffies, luie pistoletjes, verse kranten en rust op zondag! NU!

(en een zitplaats op de trein a.u.b.!)

Vele groensels,

en tot de volgende,

Wilma en de vogels

#whateverittakes

(boven en onder: wilde kiekjes van de vogels)

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Verstuur reactie