Habitat

(via Urban Repair Squad)

 

 

In de zesdelige docu-reeks The Life Sized City gaat de Deens-Canadese stadsantropoloog en CO van Copenhagenize Design Co. Mikael Coleville-Andersen op onderzoek uit naar wat een stad leefbaar maakt.

Hij neemt ons mee op wereldreis naar Toronto, Bangkok, Tel Aviv, Parijs, Medellin (Colombia) en Tokio. Niet via toeristische paden, maar langs diepe bloedbanen recht naar het kloppend hart van de metropool. Niet architectuur en infrastructuur, maar in de eerste plaats mensen maken de stad.

Hij luistert naar gepassioneerde locals, van beleidsmakers met visionaire stadsplannen tot geëngageerde burgers die hun woonplaats, de stad, terug opeisen als hun thuis. Zoveel vernieuwende, hoopvolle en gedurfde projecten die van steden betere leefplekken maken.

De belangrijkste verandering komt vaak van onderuit, van bewoners die de noden dagelijks aan den lijve ondervinden. Zij zijn het best geplaatst om nieuwe mogelijkheden te onderzoeken en om opgelegde regels en voorzieningen te toetsen in de praktijk en bij te sturen. Burgers nemen verantwoordelijkheid om zelf een beweging te beginnen en anderen aan te moedigen hetzelfde te doen, zodat ook overheden zullen volgen.

Tactical urbanism (ook ‘guerilla urbanism’, ‘pop-up urbanism’ of ‘D.I.Y. Urbanism’) is de verzamelnaam voor allerlei eenvoudige, vrolijke, goedkope en tijdelijke oplossingen om lokale buurten en openbare plaatsen in de stad aangenamer, beter, veiliger, menselijker te maken en uiteindelijk echt te veranderen op lange termijn.

We mogen mee ‘chair-bombing’ en verkeersborden schilderen in Toronto, boomklimmen in Bangkok, dakvoetballen in Tokio, picknicken in Tel-Aviv, plonzen in Parijs en zonnelampen knutselen in de buitenwijken van Medellin.

De kleurige, fleurige, slimme en gedurfde ingrepen door en voor bewoners leveren zoveel goeie en spannende ideeën op om zelf mee aan de slag te gaan! (Wat van een paar extra zebrapaden? Daar en daar en daar!)

Een stad is niet een plaats waar men zich van A naar B verplaatst, maar een ruimte om te leven, te spelen, te eten, te rusten, te ontmoeten, te oogsten, kunst te maken, te zitten, te zwemmen, te werken, te genieten. Te leven. Te samen. Echte openbare ruimte is open voor iedereen, kleurt groen van bomen en planten, blauw van water en lucht en alle andere kleuren van de regenboog.

 

(naar de andere kant van de regenboog via hier)

 

Last but not least, een mensvriendelijke omgeving is er één waar de olifant in de kamer, de auto, plaats ruimt voor de fiets en het openbaar vervoer.

 

 

(Fiets-plan-plan Paris. Het aantal fietsers mag dan al flink gestegen zijn in Parijs (mede dankzij de invoering van de ‘vélib‘), Mikael Colville-Andersen ondervindt tijdens een fietstochtje door Parijs aan den lijve dat dit plan nog lang niet helemaal uitgevoerd is…)

 

We zijn de stad. De stad is ons huis. Bedankt Mikael Colville-Andersen, ik was het even vergeten. Bedankt voor de hoop, levenslust, passie, poëzie, ontroering en rebellie! Zelfs het gejuich en gevuvuzela voor een of ander doelpunt in de laatste minuut kon me niet doen wegzappen van deze heerlijke city-trips!

(nog te bekijken tot 3 augustus)

Ik kijk al uit naar de volgende reeks (met o.a. Kaapstad in de hoofdrol)!

 

 

Dichter bij huis:

 

Bewonder de zelf geschilderde fietspaden van GMF en De Fietsersbond. Bravo!

 

Nog ne keer naar gent? Fluitje van ne cent!

 

Ik zou wel graag een gevelbank willen! Dan kan ik mijn voetpad-feestje registreren bij het Bankjescollectief! Wat een goed idee!

 

Heerlijk afkoelen met een grote plons of een BIG Jump om aandacht te vragen voor propere openbare blauwe ruimte!

 

30 dagen zonder auto? Aalst plant zaadjes voor een leefbare stad! Bravo!

 

 

Fijn weekend!

 

Gone biking,

 

Wilma en de stadsmussen

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Verstuur reactie