A man’s gotta do…

(Chasing Coral, 2017, adembenemende onderwaterwereld)

 

Verschillende noodkreten weergalmden de afgelopen tijd luid in de oren. Wetenschappers (15.000!), Steven Vromman, Jane Goodall, David Attenborough en vele vele anderen riepen het zo hard als ze konden uit: het is niet goed, de tijd dringt, we moeten iets doen voor het te laat is. En niet alleen voor onszelf.

We willen natuurlijk positief, feestelijk en geestig blijven, zoeken lustig verder naar alternatieven ‘zonder iets aan comfort te moeten inleveren’ en proberen vooral de moed niet te verliezen. Maar, zelfs als de winter even te donker en te troosteloos lijkt, wordt het tijd dat we de glitters achterwege durven laten.

Het is niet goed! Het enige wat het gemoed verlicht is de daadkracht, het doorzettingsvermogen en het optimisme dat nog overschiet.

 

Chasing Coral

Wanneer diepzeeduiker, onderwater-camera-man en zelfverklaard coral-nerd Zach Rago zijn held koraalduiker Charlie Vernon ontmoet, dreigt de euforie al snel plaats te maken voor vertwijfeling en moedeloosheid: Wat is de zin van een film over het verval van het zeeleven? Waarom maandenlang, dag in en dag uit, in het werk duiken om het uitsterven van het levensnoodzakelijk koraal in beeld te brengen? Wie staat te wachten op een documentaire over de gevolgen van klimaatopwarming? Waarom niet gewoon blijven dansen op het dek? Het antwoord is eenvoudig en inspirerend:

Omdat het dat is wat je moet doen. Er is geen andere optie. Anders zou je niet blij kunnen zijn met jezelf.

Omdat het dat is wat van jou een beter mens maakt. En misschien is er wel iemand die luistert. Of kijkt.

 

Monter je op met de bevlogenheid van de filmcrue van Chasing Coral (2017).

 

Dapper voorwaarts!

 

Een volle to-do list gewenst!

 

Vele regenboogkleuren,

 

Wilma en de vogels

 

(Chasing Coral, 2017)

 

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Verstuur reactie