Kostuum

(Jane Birkin via hier)

 

Van snelle massaproductie en goedkope wegwerpmode naar eerlijke, kwaliteitsvolle kledingstukken. Van milieuvervuilende seizoenscollecties naar een duurzaam en eigenzinnig kleerkastje. Van een exponentiële garderobe naar een uniek uniform, op het lijf geschreven.

 

Werk aan de winkel

De groeiende aandacht voor schone kleren, eerlijke mode en slow fashion ontketende de voorbije jaren een ware fashion revolution. Meer en meer merken, organisaties en campagnes (Fair Wear Foundation , De Schone kleren Campagne , Detox My Fashion van Greenpeace en vele anderen) ijveren voor een transparante en duurzame kledingindustrie met goede arbeidsomstandigheden, eerlijke lonen en milieuvriendelijke productieprocessen, van grondstof tot confectie. Alhoewel er nog veel werk aan de … winkel is, wordt het steeds makkelijker om te kiezen voor een outfit die met respect voor mens en milieu werd gemaakt. Snelle, goedkope overproductie van oneerlijke vervuilende wergwerpkleding is out! Eerlijke, trage en propere mode is in!

Maar om de echte impact van producten te meten, moeten we niet alleen kijken naar de productie. Ook het transport, het gebruik en de afvalverwerking bepalen de duurzaamheid ervan. Het is duidelijk geworden dat op al deze vlakken veel mis is in de kledingindustrie.

Als we de hele levenscyclus van kleding bekijken, worden we overspoeld (en misschien zelfs bijna ontmoedigd) door een grote complexiteit waar we zeer weinig vat op lijken te hebben. Maar dan zien we ook meteen hoe we als gebruiker een belangrijke plaats in de keten innemen en eenvoudig zelf de touwtjes in handen kunnen nemen met een krachtig en eenvoudig gebaar: minder (nieuwe) kleding kopen! Consumanderen, maar vooral consuminderen. Stoppen met shoppen!

 

Buy Less, Choose Well, Make it Last.

De huidige kledingindustrie is nefast voor de natuur, de mensen én voor de mode zelf. Ook vanuit de mode-wereld zelf komt steeds meer kritiek op de snelle mode ten koste van kunst, creativiteit, cultuur en vakmanschap. Ook hier wordt de vraag naar de echte waarde van kleding gesteld.

Modeontwerpster Dame Vivienne Westwood roept op tot kunst en respect voor de aardbol en de mensen en maant aan om minder kleding te kopen onder het motto: Buy Less, Choose Well, Make it Last.

 

(Vivienne Westwood via hier)

 

Ook trendwatcher Lidewij Edelkoort pleit in haar Anti-Fashion-Manifesto voor een terugkeer naar de basisbeginselen van het modevak met kennis van zaken, vakmanschap en passie voor stof en snit. Opgejut door markt en media, is de mode volgens haar ten prooi gevallen aan het razendsnelle tempo dat eerlijke en kwaliteitsvolle creaties onmogelijk maakt.

 

Stijl en stof

Voor het afkicken van een verslaving aan nieuwe kleding kopen, bestaan verschillende oplossingen: de tweedehandswinkel, swishing, de kledingbibliotheek (ook in Parijs), een praktische capsule wardrobe, een uitdagende free fashion challenge of één zwart kleedje pimpen voor elk dag van het jaar….

 

Maar het leukste idee, gaat meteen cold-turkey met het persoonlijk uniform! Niet het strenge keurslijf om iedere vorm van individuele expressie de kop in te drukken, ook niet zoiets als van piloten, nonnen of brandweervrouwen… Wel een eigenzinnig, tijdloos pak, dat diversiteit en vrijheid viert. Comfortabel en op het eigen lijf geschreven met een paar eenvoudige (liefst kwaliteitsvolle en eerlijke) kledingstukken die lang meegaan. Om iedere dag opnieuw te dragen. Met een aantal replica’s of versies. Eén voor in de was, één voor aan en één voor in de kast. Slijtage en herstellingen zullen het uiteindelijk alleen maar mooier maken… (Hoe mooi wabi sabi zijn de broek en het mandje van Jane Birkin hierboven?)

Trouw blijven aan jezelf met kleding die bij jou en je levensstijl past, die jouw persoonlijkheid reflecteert, in plaats van slaafsheid aan de nieuwste, snelle, onpersoonlijke, winstgevende, holle modetrends. Met een minimum aan stof een maximum aan stijl ontwikkelen. Een ‘signature look’, los van schoonheidsidealen, lichaamsterrorisme en reclame. Eventueel met een paar accessoires of misschien met een stijlicoon in het achterhoofd. Met veel betekenis, of helemaal geen. Volgens traditionele, culturele en religieuze geplogenheden of zo rebels mogelijk. Met drie stuks of met zevenendertig. Helemaal zelf in te kleuren.

Als dat nu een wollige outfit van geitenhaar, een hippe designer creatie, een bohémien plunje, een zelfgenaaid kleed of nerdige, praktische lichaamsbedekking is, een chique tux, een driedelig pak of een ééndelige jumpsuit. Nadenken over jouw eigenste kostuum voor de rol van je leven en je eigen stijl destilleren in een minimalistische garderobe, bezorgt je niet alleen een unieke tenue die je echt blij maakt, het geeft je ook weer zelf de controle in handen. Bovendien heb je dan ook minder was, een opgeruimd kleerkastje, meer tijd om andere dingen te doen dan shoppen, meer geld, minder keuzestress en altijd iets om aan te doen. Na een tijdje oefenen ontdek je misschien wel dat het niet (nieuwe) kleding is die je gelukkig, vervuld, succesvol, glamoureus, waardevol of mooi maakt… en dat de kleren helemaal niet de man maken, en ook niet de vrouw. Immers:

 

A star is a selfilluminating body

(over Marilyn Monroe)

 

Wat zit er in jouw koffer op doorreis op Spaceship Earth?

 

Vele groensels,

 

Jane Birkin

 

euh…

 

Wilma en de vogels

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *

Verstuur reactie